vrijdag 29 december 2017

SLECHTS OP BEZOEK

Uit logeren. Jippie!

Ideaal als je familie, bekenden of buren hebt die met plezier tijdens jouw afwezigheid - of dat nu een dagje weg is of een langere trip - op je beste vriend passen. Vooral voor eigenaars die moeite hebben om hun hond in een pension achter te laten, is een vertrouwd en huiselijk logeeradres een uitkomst. Het is best een verantwoording om op andermans hond te passen. Informatieloket voor geslaagde logeerpartijen.

Reservering
Iedereen leidt een druk leven. Geef de boeking tijdig door zodat de oppas voldoende vrije tijd kan inruimen om jouw hond een fantastische vakantie te bezorgen. Probeer in eerste instantie een enkel nachtje overblijven. Is de sleepover een succes, dan kun je met een gerust hart langer op vakantie. We gaan er voor het gemak vanuit dat de oppas minimaal iets van hondengedrag afweet. Een overzicht met de rituelen van je hond geeft de oppas houvast als de hond om iets vraagt wat niet direct begrepen wordt. Beschrijf het wandelschema, de slaapplek, voerdertijden, voereenheden, belangrijke commando’s, bij of na welke gelegenheden mogelijk (belonings)koekjes worden gegeven, of de hond borstelen toelaat, of de hond ergens angstig voor is, medicijnen gebruikt, en of de hond goed overweg kan met soortgenoten. Benoem de vijanden of geef een signalement: bijvoorbeeld als de hond discrimineert op ras of kleur. In het bijgevoegde wensenlijstje zet je hobby’s, de favoriete spelletjes en zijn persoonlijke voorkeuren zoals kroelen ja of nee, en waar. De oppas gebruikt het meegekregen overzicht als een leidraad. Ingesleten gewoontes bij de baas, bepaalde gedragingen, en de omgang met soortgenoten kunnen bij een andere begeleiding verrassend uitpakken. Het bekende spreekwoord ‘vreemde ogen dwingen is net zo van toepassing op honden als op kinderen.

Maak van te voren glasheldere afspraken over de vergoeding, wat te doen bij heimwee (wel of niet vertellen bij contact), ziekte, ongeval (overleg dierenarts) of schade (zijn beide partijen verzekerd?). Het voorkomt dat bij calamiteiten een jarenlange vriendschap of familieband in een drama eindigt.


Hoe stel je de logé op zijn gemak?
Een hond die kind aan huis is, zal zich snel thuis voelen. Voor elke tijdelijke gast geldt dat de eerste indruk allesbepalend is. Een bevriende hond gunt jou het voordeel van de twijfel. Een warm onthaal legt de basis voor een geslaagde logeerpartij.

Laat de eigenaar zelf zijn hond bij jou afleveren. Zo weet de hond dat het oké is. Zijn baas heeft immers de locatie en de bijbehorende bewoners goedgekeurd. Houd het bij het vertrek kort en luchtig in plaats van omstandig. Een eigenaar die op het allerlaatste moment toch twijfelt of hij de hond zal uitlenen, werk je vriendelijk doch beleefd de deur uit met een opgewekt: ‘Geniet van je vrije dag(en).’

Geef de hond na het vertrek van zijn eigenaar iets overdreven lekkers en laat hem weten dat jullie samen een leuke tijd tegemoet gaan. Neemt de hond de steekpenning aan dan voelt hij zich zeker te weten op zijn gemak. Bovendien schept het verwachtingen bij de hond: hier ga ik het goed krijgen. Heeft de hond zich laten omkopen dan is dat een goed tegenargument bij een eventuele latere huilie huilie: als je smikkelt van lekkers, kan het verdriet nooit erg zijn.

Start daarna met de rondleiding. Samen de boel verkennen leidt af van het afscheid. Neus samen met de hond rond in de tuin en laat de hond binnenshuis antichambreren. Ga niet zitten afwachten. Als jij je gewone gang gaat, schikt de hond zich meestal snel.


Verwenweek(end)
Samen genieten van lange wandelingen. Buiten voelt een hond zich vrijer. Doordat de hond mentale afleiding en fysieke inspanning heeft gehad, slaapt hij in een ‘vreemd’ huis waarschijnlijk als een roosje.
Schat goed in of de oppas is opgewassen tegen probleemsituaties onderweg. Indien de oppas de hond nog nooit alleen heeft uitgelaten, de hond niet voor 100% op afroep komt, verlang dan om hem aan de lijn te houden. De telefonische boodschap overgebracht krijgen dat je hond is weggelopen, is het laatste dat je wilt. 

Praktisch elke hond wordt graag aangehaald en vindt positieve aandacht fijn. Hij zal zich speciaal voelen als je hem verwent met een massage of een weldadige borstelbeurt. Vertroetelen op zijn tijd mag best, de hond heeft immers net als zijn baas vakantie.

Heimweehond
Een hond die naar buiten kan, voelt zich niet opgesloten. Zet de deur naar de tuin of balkon open, al is het maar op een kier. Honden in een voor hen onbekende omgeving rusten niet voordat ze weten waar de nooduitgang is. Uiteraard is de tuin hermetisch afgesloten, zodat ontsnappingsgevaar uit te sluiten is.

Ga de zenuwachtig drentelende hond die zich even verloren voelt niet achterna, daar wordt hij alleen maar nerveuzer van. Blijf bezig en ga gewoon door met je dagelijkse beslommeringen. Laat de hond jou opzoeken voor een knuffel of support.

Tegenstribbelende honden die liever naar huis willen, kunnen zich standvastig voor de buitendeur posteren. Soms helpt het de ruimte te beperken zodat de hond niet bij de deur kan komen. In de rest van het huis kan hij dan op andere gedachten komen.

Voorkom stilte. Zet achtergrondmuziek op die hij thuis gewend is of speel kalmerend klassiek of meditatieve natuurklanken af. Praat over koetjes en kalfjes. Laat geregeld de naam van de baas vallen als je merkt dat dit de hond geruststelt.

De ultieme tip tegen onrustige logeetjes is langdurig kokkerellen. Keukenverkeer geeft de hond iets om naar uit te kijken. Van ovenheerlijke geuren en bouillon trekken gaat elke hond watertanden.

Buurhond als logé? Menige hond slaapt liever ’s nachts thuis of waakt overdag in eigen tuin. Ze geven het aan door te gaan liggen en niet mee terug te willen nadat je binnenwipte om de post te verzorgen en de planten water te geven. Als de hond dit als prettiger ervaart, laat ‘m dan. Hij trekt waarschijnlijk snel genoeg bij als hij begrijpt dat zijn baas langer wegblijft en als hij de eenzaamheid beu is.

Natuurlijk mist de eigenaar zijn hond. Stuur berichtjes en foto’s of filmpjes waarop te zien is dat de hond het naar zijn zin heeft. Wat altijd in de smaak valt bij de eigenaar is bij terugkeer een gasten(dag)boek aanbieden als souvenir van een prettig verblijf.



Vriendje over de vloer
Je logé heeft niet het rijk alleen omdat je zelf een hond hebt. Bedenk voordat je een slaper krijgt of je eigen hond dit zal waarderen. Een must is dat de honden samen door een deur kunnen. Dit moet je zelfs letterlijk opvatten. Als de hond arriveert, laat je beide honden tegelijkertijd van buiten naar binnen gaan. Zo voorkom je claimgedrag; berg sowieso vooraf knuffels, lievelingsspeelgoed en botten waardoor ruzie kan ontstaan, op. De verhouding met hondenvriendjes binnenshuis is verschillend ten opzichte van wandelingen.
De eigen hond kan speelser worden, bezitterig, jaloers of competitief gedrag vertonen. Hij kan zich aanstellen om interessanter te zijn dan de gast waarmee hij jouw aandacht moet delen. Verdeel je aandacht zo eerlijk mogelijk over beide honden: de eigen een beetje meer dan de gast. De logé kan zich voorzichtiger gedragen dan je gewend bent, omdat hij te gast is. Hij gaat niet in op speluitnodigingen, terwijl hij dat normalerwijs wel doet. Reken erop dat meerdere honden in huis elkaar opjuinen met blaffen. Vraag de gasthond zich aan de huisregels te houden. Wees voorbereid op een stoelendans. Het is bijna een ongeschreven wet dat de hond des huizes in de meegebrachte mand gaat liggen en de logé in de mand van jouw hond.

Volpension
Het is boeiend om uit te proberen hoe je eigen hond zal reageren op een tweede erbij. Let wel: om een verblijf tot een succes te maken is een verblijf voorbehouden aan een select groepje hondenvrienden. Het tijdelijke hondenhotelpersoneel was op alles voorbereid. Een hartelijke receptie bij het inchecken is doorslaggevend. Nadat de gast op kamertemperatuur was gekomen, liep alles op rolletjes. Het logeetje draaide met de dagelijkse routine mee alsof ze al jaren permanent deel uitmaakte van ons huishouden. Beer was dartel en speels en deelde alles met haar. Gezellig, leven in de brouwerij.
Het logeetje verwachtte terecht een VIP behandeling en die kreeg ze. De hal van het resort werd tijdelijk getransformeerd tot lobby door er een bankje in te plaatsen waar ze overdag samen op konden rusten. ’s Nachts sliep ze in zijn mandje en hij in dat van haar. Na de ochtendknuffel en de wandeling was er een ontbijtbuffet. Zij wilde enkel naar buiten, omdat ze na afloop eten kregen.
Zoals in de fictieve reisgids vermeld stond, liggen op drie minuten loopafstand allerlei groenvoorzieningen met diverse mogelijkheden. Op weg naar het park kefte het logeetje vol overtuiging naar de honden uit wat terstond háár buurt was. Omdat ze bij ons hoorde, werd ze onmiddellijk opgenomen in de vaste wandelgroep.
Bij terugkeer in het ******hondenhotel was de lunch het allerbelangrijkste. Het logeetje deelde de lakens uit. Opgewonden sprong ze in het rond en produceerde op hoge zangerige toon geluidjes die nog het meest aanhoorden als miemelen. De dogwalker kreeg bijna geen tijd om zijn jas aan de kapstok te hangen. De brokken werden geserveerd in de keuken die voor de gelegenheid tot ontbijtzaal werd omgetoverd. Allebei kregen ze een apart bakje voorgeschoteld, anders had de bescheiden Beer geen schijn van kans. Tijd voor een dutje. Soms lagen Miemelmuis en Berebeer innig verstrengeld in de grote mand. Wat waren ze lief voor elkaar. Haar eigen mandje - dat we voor alle zekerheid mee hadden laten geven - had net zo goed thuis kunnen blijven staan.
Als enige aanwezige hotelgast genoot ze een uitstekende service en werd ze behoorlijk in de watten gelegd; een weldadige massage is inbegrepen bij het standaardarrangement. Haar vakantie zit erop, in het gastenboek is weer een compliment bijgeschreven. Het short stay logeetje is opgehaald en huiswaarts gekeerd. Binnen is het stil en saai. Wat ben je gauw gewend aan een hond erbij. Beer keek beteuterd nu hij weer enig kind was. Zelfs de baas vergiste zich door naar haar riem te zoeken, terwijl hij nu slechts één hond hoefde uitlaten. Gelukkig heeft zich een nieuwe gast aangemeld. De reservering voor een weekend is zojuist telefonisch binnengekomen. 

Met dank aan de gastheer/vrouw Katur, Skip en Pop en gasten (o.a. Payka, Tyra, Skolli, Cruzer, Byker, Misty, Pippi, Toby, Jones, Tedje, Spider) van ******thuishotel Kluifje. Op de foto's: Pop en Jones.

HOTELDEBOTEL

foto: Maud Kluiters

op reis zonder hond

Weg zonder hond betekent op tijd beginnen met het zoeken naar een tijdelijk opvangadres waar u uw lieveling met een gerust hart kunt onderbrengen. Dit omdat u uw hond net als uzelf een fijne vakantie gunt. U kunt onbekommerd op uw reisbestemming genieten, omdat u weet dat u uw hond niet bij het eerste de beste pension heeft gedropt én vooral dat hij het eveneens naar zijn zin heeft. De verblijfsmogelijkheden op een rij gezet.

Wat mag u verwachten van een professionele opvang?
*Een professionele verzorging door betrokken medewerkers die ervoor zorgen dat uw hond, hun gast, een prettig verblijf heeft.
*Kennis van gedragskunde en bekwame begeleiding van uw hond.
*Kundig toezicht tijdens het (gezamenlijk) binnen en buiten zijn.
*Voldoende vertier naast zijn natje en droogje.
*Indien uw hond een sociaal groepsdier is, kunt u opteren voor een (kleinschalige) roedelopvang waar honden overdag (onbeperkt) toegang hebben tot een speelweide of speelplaats (met schuilmogelijkheden) waar de hond zich naar believen mag uitleven.
*De pensiongasten waarmee uw hond in aanraking komt, zijn op maat bij uw hond uitgezocht.
*Is uw (minder sociale of senior)hond meer geschikt voor individuele opvang? Kies voor een accommodatie waar de hond minimaal driemaal daags wordt uitgelaten en waar hij regelmatig persoonlijke aandacht en zorg krijgt zodat zijn dag minder eentonig is.
*Droog en comfortabel onderdak. Dit kan een kamer, hok, iglo of kennel zijn.
*Een betrouwbaar adres wil vooraf kennismaken met u en uw hond om te zien of het klikt. Bovendien krijgen u en uw hond zo de gelegenheid om te zien of het bevalt. Een oprecht in uw hond zijn welzijn geïnteresseerde opvang zal voorstellen om minimaal een overnachting als try-out te boeken.
*Prima plekken die goed bekend staan, zijn vaak al lang van te voren volgeboekt, reserveer bijtijds.

Eisenpakket hond
*Uw hond moet gezond en bij voorkeur vlovrij zijn.
*Verplichte inentingen inclusief kennelhoest* of geldige titerbepalingen - als bewijs neemt u het entingboekje/paspoort mee.
*Bij voorkeur laat u uw hond minimaal één keer in het verblijf van uw keuze proefdraaien.
*Als u uw hond heeft opgevoed tot een sociabel wezen dan kan de hond die een roedeldier is, in plaats van solitair met een of meerdere andere honden worden ondergebracht. Wellicht bestaat er gelegenheid voor de hond om vooraf de andere vakantiegangers te ontmoeten of kan hij in een groep bevriende honden.
*Dat uw hond (nog) niet alle commando’s evengoed opvolgt, is minder belangrijk dan dat hij zich gemoedelijk gedraagt naar zowel mensen als honden toe. Dat geeft hem meer vrijheid en biedt meer mogelijkheden.
*De leiding van het pension moet openstaan voor uw vragen. Wensen moeten bespreekbaar zijn. Het is aangenaam als er een klik tussen u en de opvang is.
*Vraag naar de ervaringen van andere hondeneigenaars met de specifieke opvang die u op het oog heeft.
*De hond voelt zich duidelijk op zijn gemak bij de verzorgers. Hij kwispelt en loopt zonder dwang de opvang in.

Om het overzichtelijk te maken zijn de verschillende soorten accommodatie in drie categorieën ingedeeld. Het kan best zijn dat de naam van een opvang de lading niet dekt en een pension bijvoorbeeld wel over hotelfaciliteiten beschikt en andersom.

Dierenpension
Let bij het uitkiezen van een pension op de prijs-kwaliteitverhouding. Vaak zijn geringere verblijfskosten goed voor uw portemonnee, maar is uw hond de dupe van de lagere factuur. De enige afleiding waar uw hond bij een budgetverblijf, naast het wachten en slapen in de kennel op kan rekenen zijn: de maaltijd en één of twee keer (kort) uitgelaten worden en hopelijk een proper en droog verblijf. Wilt u dat uw hond zich snel thuis voelt, kies dan voor een pension dat rekening houdt met de verschillende wensen en individuele behoeften van uw hond. Bijvoorbeeld: Mag de hond in zijn eigen mand of op zijn meegebrachte kussen slapen? Is het toegestaan om voer van thuis mee te nemen en zijn dieetwensen mogelijk? Heeft uw hond alle vrijheid om overdag los te lopen op een solide omheind terrein met soortgenoten, leven de honden 24/7 als roedel, of kan de (minder sociale) hond naar eigen inzicht gebruik maken van een separate weide waar hij ongestoord in zijn uppie zijn ding kan doen. Roedel, groepsopvang in een gezellige hondenhuiskamer of juist een ruime comfortabele (zo nodig verwarmde) rust- en slaapplek voor hem alleen. Persoonlijke aandacht zoals de hond even apart nemen voor een knuffel en hem bij naam noemen. Extra activiteiten die verveling verdrijven zoals intelligentiespelletjes om het voer te bemachtigen zijn geen overbodige luxe. Want welke hond wil dag (en nacht) overstemd worden door irritant geblaf of zelf constant blaffen van nervositeit of heimwee?

Hondenhotel
Voor minder sociale honden, gevoelige types die niet van drukte houden, en voor honden met sterallures bestaan er tegenwoordig hondenhotels. De hond beschikt over een eenpersoonskamer waar hij in alle rust over alle luxe van thuis of meer kan beschikken: een eigen bed en bank, ja zelfs tv is een optie. De gastenkamer heeft maatje balzaal in vergelijking tot menige kennel. Al naar gelang het aantal sterren biedt het hondenhotel verzorging en vertier op maat. Er is altijd wat te doen. Optioneel zijn speelsessies, was- en borstelbeurten, zwemlessen, en massages. Er zijn hotels waar de eigenaar kan beschikken over de beelden van de 24-uurs bewakingscamera. Roomservice is standaard met liflafjes toebedeeld, evenals het driemaal daags wandelen met een vaste dogwalker en een persoonlijke benadering door alle aanwezige medewerkers. Uw hond wordt voor uw terugkeer fris gewassen en keurig gekamd afgeleverd.

Logeeradres
Opvang in huiselijke kring bij familie, vrienden, kennissen of buren heeft vele voordelen zoals een nagebootste thuissituatie, bekende gezichten en persoonlijke aandacht. Uw hond is niet geschikt voor een verblijf bij vreemden? Hij lijdt aan verlatingsangst. Troost u met de gedachte dat de meeste eigenaars hun hond niet kunnen missen. Het is vaak zo dat mensen er meer moeite mee hebben dan andersom. Voor getraumatiseerde honden en (verwende) honden die extreem aan hun eigenaar hangen is een oppas thuis door een vertrouwd persoon of een logeerpartijtje bij goede bekenden een prima oplossing. Hoe makkelijker uw hond in de omgang is, des te eerder vindt u iemand die uw hond voor twee of drie weekjes wil leasen. Maak duidelijke afspraken omtrent de (financiële) vergoeding, de dierenarts, de aansprakelijkheid, bijtincidenten, weglopen enzo.

De koffers staan gepakt. U vertrekt onbezorgd en zonder schuldgevoel als u weet dat uw hond goed verzorgd achterblijft en net zo’n fijne vakantie beleeft als uzelf. Maak geen ophef bij vertrek, ook al valt het u zwaar. Strijk ‘m een keer over zijn bol en zeg: 'Veel plezier baasje komt je gauw weer halen.'

KENNELKUCH*
Kennelhoest of kennelkuch is een zeer besmettelijke infectie van de voorste luchtwegen. De voornaamste verwekkers zijn de bacterie Bordetella bronchiseptica en het Parainfluenzavirus (een griepvirus). Het wordt veroorzaakt door een aantal verschillende bacteriën en virussen die worden overgebracht door druppeltjes in de lucht (rechtstreeks contact door onderling gesnuffel) of in de omgeving (een zieke hond besmet andere honden tijdens het hoesten). De vaccinatie tegen kennelhoest beschermt slechts tegen de meest kwaadaardige hiervan. Eigenlijk is dit het beste te vergelijken met de griepprik: het is een gok voor welke variant die mensen moet beschermen, gekozen wordt. Want ieder jaar kunnen er weer nieuwe verwekkers zijn, waardoor je toch ziek kunt worden, ook al ben je ingeënt. Meestal word je dan niet ernstig ziek en ben je snel weer op de been. Datzelfde effect heeft een vaccinatie tegen kennelhoest: de hond kan ziek worden als er andere verwekkers rondzweven dan die waarmee is gevaccineerd. Bij de hond werkt het verloop van de infectie net zo: het zal milder zijn bij enting.
Naast de genoemde virussen en bacteriën die kennelhoest veroorzaken, spelen stress (honden die zich schor blaffen en daarmee hun keel forceren zijn vatbaarder voor het virus), goede hygiëne, en huisvesting een rol. Kleine honden en honden met een korte snuit hebben idem dito een verhoogd risico op het krijgen van kennelhoest. Het is begrijpelijk dat pensions vragen om een vaccinatie tegen kennelhoest ondanks dat het geen 100% bescherming biedt. Wanneer honden regelmatig intensief in contact komen met andere honden (tijdens hondentrainingen, shows, een verblijf in een pension of bij het uitlaten) stijgt de kans om kennelhoest op te lopen.
Kennelhoest uit zich, soms wekenlang, door droog, hard hoestgeblaf, of lange hoestbuien die gepaard gaan met kokhalzen en braken. Een herstelde hond kan nog gedurende weken besmettelijk voor zijn soortgenoten blijven. Neem hierin uw verantwoordelijkheid. Blijf met uw hond uit de buurt van soortgenoten en meld de infectie bij andere hondeneigenaars zodat hun hond dat leed bespaard kan blijven.

Wist u trouwens dat katten één van de bacteriën die bij deze ziekte een rol spelen (Bordetella bronchiseptica) kunnen overdragen op honden? Dus als u thuis naast hond(en) een of meerdere katten heeft, dan is het belangrijk om ook hen jaarlijks te laten vaccineren tegen niesziekte zodat zij uw hond in geval van niet kunnen besmetten.

Er zijn twee manieren van vaccineren: via een injectie of door middel van neusdruppels. Het vaccin biedt om en nabij één jaar bescherming en is ongeveer drie dagen na het enten effectief. Raadpleeg uw dierenarts, mede met het oog op eventuele ongewenste bijwerkingen.

Klachtenverzachtende tips
Om te voorkomen dat het gehoest chronisch wordt of uw hond een longontsteking ontwikkelt, is het zo vroeg mogelijk starten met een antibioticabehandeling cruciaal. Wat kunt u naast de dierenarts doen om uw hond die (ondanks alle voorzorgsmaatregelen) kennelhoest heeft opgelopen aan de beterende hand te krijgen?
*Probeer te voorkomen dat uw hond hoest en blaft. Het vraagt inspanning dat weer hoesten opwekt en de keel nog meer irriteert. Blaft uw hond steevast naar voorbijgangers, leg hem dan op een plek neer waar men hem niet stoort.
*Een coolband die uw hond tijdens zomerse hitte om zijn nek draagt, komt nu perfect van pas om de gezwollen keel te verlichten.
*Kauwen op ijsklontjes doet de gezwollen keel tijdelijk slinken. Niet overdrijven, anders heeft de hond weer kans op diarree.
*Hoestsiroop (dennenknopsiroop schijnt effectief te zijn, maken we op uit de vele praktijkverhalen op internet) om het hoesten te minimaliseren.
*Goed ventileren en een stof- en rookvrije omgeving helpen droge warme lucht voorkomen die weer een schrale (snel geïrriteerde) keel tot gevolg heeft.
*Leef met uw zieke hond mee. Bied hem troost door ervoor te zorgen dat hij het zo comfortabel mogelijk heeft.

*Laat uw hond tijdens wandelingen aan een tuigje uit in plaats van een halsband die op zijn luchtpijp drukt. Elke vorm van inspanning die hoesten opwekt, moet vermeden worden: dus geen wilde spelletjes als uw hond daar al zin in heeft, of afmattende wandelingen.

Tekst: Cela den Biesen www.kluifje.com

zaterdag 16 december 2017

AFSCHEID NEMEN VAN JE HOND

Foto: Marly mense

De laatsteloodjeslijst
(dankzij Antoinette Scheulderman weer een dierbaar onderwerp)

Doodgaan hoort bij het leven. Tegen beter weten in hoop je dat jouw maatje het eeuwige leven heeft, of dat hij als de tijd daar is uit eigen beweging in je armen voorgoed de ogen sluit. Wanneer is een hondenleven voltooid, hoe verloopt het afscheid, en is er een remedie tegen gemis?


Wanneer is een hond aan zijn laatste beetje toe?
Een natuurlijke dood komt zelden voor bij honden. Slechts een luttel percentage van de honden wordt niet meer wakker uit de slaap. Eens zul je, met lood in de schoenen, die ene vreselijke beslissing moeten nemen. Afscheid nemen is het laatste wat je voor jouw hond kunt doen: omdat je van hem houdt, gun je hem zijn waardigheid en bespaar je hem (verdere) pijn. Loslaten hoort ook bij een hondenleven. Soms zijn mensen zo emotioneel verstrikt in de relatie met hun hond dat ze uit piëteit het aftakelingsproces van de hond negeren en geen besluit kunnen nemen omtrent het levenseinde. Of ze vinden het nog te vroeg. Kijk je hond diep in de ogen, heb een goed gesprek met hem, en bovenal wees eerlijk tegen jezelf. De betrokken dierenarts kan informeren, maar kan en mag geen doodvonnis vellen. Wel speelt hij een onmisbare rol bij de (geplande of onverwachte) euthanasie en het rouwproces.

Een controlelijst als steuntje in de rug. Zodra één of meer van de vijf indicatoren met ‘nee’ beantwoord moet worden, bestaat er een gegronde reden om over euthanasie te gaan nadenken en met de dierenarts te overleggen.
A. Heeft de hond nog plezier in zijn leven?
B. Heeft de hond nog een gezonde eetlust?
C. Is de hond pijnvrij? Pijnklachten worden nogal eens toegeschreven aan ouderdom. Honden zijn meesters in het verbergen van pijn en zullen die zolang mogelijk verborgen houden. Geeft jouw hond pijnsignalen af dan heeft hij waarschijnlijk al in stilte geleden.
D. Is de senior-in-reservetijd nog zindelijk of is het binnenwerk ook aan slijtage onderhevig?
E. Heeft de (bejaarde) patiënt nog kans op genezing?

Leven met een deadline
De beslissing is genomen. Je hebt gekozen om de hond thuis of bij de dierenarts zijn laatste adem uit te laten blazen. Je hikt tegen de naderende datum aan. Probeer tijdens het aftellen van elkaar te genieten. Verwen hem - indien zijn toestand dat toelaat - die laatste weken, dagen, momenten met zijn lievelingshapjes, die favoriete wandeling of wat jouw hond gelukkig maakt(e). Je emoties projecteer je op je hond. Wat doe je: houd jij je sterk of laat je merken dat je verdrietig bent?

Niet dood te krijgen
Per 1 juli 2014 trad het ‘Besluit houders van dieren’ in werking. Je zou denken dat het allang verboden was, maar het zelf doden van katten en honden door particulieren wordt daarmee eindelijk pas strafbaar.

Opties na het overlijden
Als de hond vertrokken is naar het grote onbekende, lijkt het alsof je beschermd wordt tegen diepe angst of paniek. Als er een einde aan een lijdensweg komt, kan er zelfs sprake van bevrijding zijn, totdat het besef doordringt dat hij er niet meer is. Direct na het heengaan van de hond verandert er door de vacht weinig aan het uiterlijk; wel drogen de ogen in (kuiltje in plaats van bolling). Veel eigenaars vinden de rigor mortis, het verstijven van het lichaam, doodeng. Dat gevoel wordt extra gevoed door films waarin lijken onterecht overdreven breekbaar en onbuigzaam worden. Gemiddeld twee tot zes uur na het heengaan, treedt de rigor mortis in. Afhankelijk van de omgevingstemperatuur houdt de rigor mortis tot 72 uur aan. Uit eigen waarneming weet ik dat indien de hond in een frisse ruimte verblijft, het lichaam kort opstijft, maar voornamelijk soepel blijft. Uitgebreid afscheid nemen, kan als waardevol worden ervaren. Wil je jouw overleden hond thuis een nachtje laten overstaan, dan kun je bij een reguliere begrafenisondernemer indien nodig koelplaten huren.

Cremeren
Na de euthanasie neem je óf de overleden hond mee óf je laat hem achter bij de dierenarts. De dagelijkse ophaaldienst van het (huis)dierencrematorium neemt de op die dag bij de dierenpraktijk gestorven dieren mee naar het dierencrematorium. Als de portemonnee het toelaat, kiezen veel eigenaars voor crematie. De hond wordt tegen betaling individueel (de as uit een schoongeveegde oven is dan uniek van jouw hond) of collectief (groepscrematie waarbij je geen as ontvangt) gecremeerd. Kosteloos is de weg naar de destructie waar dode dieren gezamenlijk worden verbrand (om bijvoorbeeld energie op te wekken). Er zijn gemeenten met een kadaverdepot waar je je huisdier gratis kunt achterlaten - sommigen beschikken over een ophaaldienst.
Breng je de hond zelf naar het crematorium, of haalt het crematorium de hond (bij jou of de dierenarts) op dan heb je de mogelijk om de hond op te laten baren en een afscheidsceremonie te houden. Werkt het crematorium met koude ovens dan kun je, voor wie dat wil, de hond zelf in de oven leggen en door het raampje een laatste blik werpen. Bij een warme, net gebruikte oven wordt dit nooit gedaan. De vacht schroeit namelijk meteen en het is geen prettig gezicht om je hond in vlammen op te zien gaan.
Na ongeveer 2 uur is de crematie, het afkoelen en het verwerken van de as afgerond. De as gaat mee in een standaardblik of uitgezochte urn die je kunt koesteren, uitstrooien op zijn lievelingsplek, er een assieraad van laten maken of als vruchtbare bodem gebruiken bij het planten van een gedenkboom.
NB Een overleden hond mag niet worden bijgezet in de laatste rustplaats op het kerkhof van zijn baasje. Een belrondje levert op dat je as wel (stiekem) kan begraven.

Begraven
Kies je voor deze optie dan leg je je hond onder de groene zoden op een dierenbegraafplaats waar de hond gezelschap heeft van huisdieren die de reis naar de eeuwige jachtvelden al hebben afgelegd. Ter aarde bestellen op zo’n dooienakkertje kan een fortuin kosten aan de houten (of kartonnen) koffer, de zerk of gedachteniszuil, grafhuur, reiskosten als je op bezoek gaat enzo.

Begraven in je eigen tuin. Het is in Nederland toegestaan om een huisdier in de eigen tuin (van je koopwoning!) te begraven. De wet hierover verschilt per gemeente die restricties kan aangeven zoals: voldoende diep (75 cm – 1,5 mtr.), niet in een waterwingebied, niet in plastic gewikkeld. Dieren die gestorven zijn aan een overdraagbare ziekte mogen niet begraven worden.

Dierendonorcodicil
Alhoewel het emotioneel moeilijk is, kan het een fijne gedachte zijn dat je gedoneerde hond nadat het voor hem finito is, direct het leven van een proefdier kan redden.

Prepareren
Kun je moeilijk afstand doen van je hond, dan kun je ervoor kiezen om je hond onsterfelijk te laten maken. Laten preparen is voor de een ‘n dood ding, voor de ander een troost. Opzetten door een erkend preparateur geeft het best mogelijke resultaat.


Rouwverweving
Afscheid nemen is hondsmoeilijk. Dood gaat snel, rouw duurt lang. Rouwen is een verwerkwoord.Je vecht tegen de tranen, maar de tranen zijn met meer. Voor menige eigenaar is de hond een gezinslid. Verdriet slijt, maar blijft, net als bij gestorven mensen. Er gaat al gauw een jaar (of twee) overheen, voordat het verdriet een plekje heeft gekregen en je door het rouwproces met fasen zoals verlies, besef, berusting en zelfverwijt (Twijfel over de verleden tijd: heb ik het wel goed gedaan. Of het afscheid had je je anders voorgesteld dan verwacht of gehoopt) heen bent. De eerste dagen en weken na de droevige gebeurtenis kan je nauwelijks geloven dat je het zult verweven met het dagelijks leven, zo’n (fysieke) pijn doet het. Je mist de aanwezigheid van de hond, het met hem bezig zijn, het ritme van de dag (nu je niets meer hebt om voor te zorgen is je bestaan zinloos), en de aanspraak van andere hondeneigenaren onderweg. De aard van de liefde kleurt de vorm van je rouw. Als er sprake is van een symbiotische liefde, dan is zelfverlies na de dood van van je innig geliefde hond een logische consequentie. 

Kinderen en magere Hein
Op kinderen kan de dood van een huisdier een onwisbare indruk maken. Betrek je kinderen bij het laten inslapen van de hond: noem het bij heel jonge kinderen anders, sommige durven anders zelf niet meer te gaan slapen omdat ze bang zijn dat ze ook niet meer wakker worden. Geef ze de kans om op hun eigen manier vaarwel te zeggen. Openlijk treuren is toegestaan, verberg ook je eigen verdriet ook niet. Een zorgvuldig afscheidsritueel helpt bij het verwerkingsproces. Er zijn knuffelcocons waar de hond in opgeborgen kan worden zodat kinderen de overleden hond nog een laatste keer kunnen vasthouden. Maak of schaf een kartonnen begraafkist aan die de kinderen mogen beschilderen. Kinderen die vastlopen tijdens het rouwproces kun je een herinneringsdoosje laten knutselen. De buitenkant staat voor het afschermmechanisme, het uiterlijk dat je versiert. Binnenin bewaar je herinneringen die staan voor je gevoel.
Laat huisgenoot hond afscheid ongedwongen afscheid nemen van zijn maatje. Aan de gestorven hond snuffelen kan hem droef stemmen, maar kan er tevens voor zorgen dat de overgebleven hond niet (voor lange tijd) op zoek gaat naar de overleden hond. 

Hoe kun je de donkere periode verlichten?
De rouwtijd is heel persoonlijk. Elke achterblijver beleeft en verwerkt het op zijn eigen manier. Je kunt een rouwkaart ontwerpen en rondsturen. Het maken van een (digitaal) fotoboek kan helpen bij de verwerking als een herinnering aan de leuke en mooie momenten. Bovendien kan het bevestigen dat de hond gelukkig is geweest bij jou. Een paradijs achter regenboogbrug is weer voor anderen een fijne gedachte. Je kunt je gevoelens verwoorden in een gedicht en het plaatsen op een digitale herinneringsplek. Of een afbeelding van je hond als tattoo op je lichaam laten zetten. Een kaarsje branden. Het uitlaten van of passen op een bevriende hond. Steunbetuigingen van medehondeneigenaars en begrip van je naaste omgeving kunnen je sterken. Van hondloze mensen die geen dierenliefhebber zijn, kun je de dooddoener ‘dan neem je toch een nieuwe’ verwachten.
Praktische zaken

Praktische zaken
Sinds 1 januari 2005 is het niet meer verplicht de stamboom van een rashond te retourneren naar de Raad van Beheer. Een korte mededeling per brief of email waarin het NHSB nummer, de stamboomnaam en de overlijdensdatum vermeld staan, is voldoende.

Bij het op de hoogte brengen van de ras- of hondensportvereniging waar je lid van bent, kan je rekenen op medeleven. Als je rouw kunt delen, wordt het ietsje minder zwaar om te dragen.

Wordt er in jouw gemeente hondenbelasting geïnd? Licht je gemeente dan in. Zo kan er bij vooruitbetaling restitutie plaatsvinden en krijg je geen onterechte aanslag.

Heb je een huisdierverzekering, dan zeg je die natuurlijk ook op. Tenzij … je een nieuwe trouwe viervoeter wilt aanschaffen. 

Opvolger
Een eventuele opvolger kan voor vreugde en afleiding zorgen. Hoelang moet je wachten voordat je weer een hond in huis haalt? Dat ligt helemaal aan de persoon en situatie. Ten eerste vind je niet een-twee-drie een hond waar het mee klikt. Ten tweede voelt een opvolger voor sommigen als verraad aan zijn gestorven voorganger. Een nieuweling betekent niet dat je klaar bent met het verlies. Mensen kunnen tegelijk rouwen en hun hart openstellen voor een (troost)hond. Waar het om gaat, is dat je de nieuwkomer neemt voor de juiste redenen: ben je al objectief genoeg? Zie je hem als opvolger of als plaatsvervanger? Ga je niet te veel vergelijken? Het is heel normaal om je uit gewoonte te vergissen en de naam van je vorige hond te noemen. Er zitten nog wel meer routines in je systeem. Zit er niet over in, zolang je de nieuwe hond de kans geeft om zichzelf te zijn.

Sterkte!

Tekst: Cela den Biesen

zaterdag 9 december 2017

IJSPISTE

Waag jij je op glad ijs?

Weermannen- en vrouwen voorspelden vanwege de dubbele dosis gevallen eikels een strenge winter. Wie ervan houdt om de lange latten onder te binden, kijkt de groene berghellingen in een alpien landschap wit. Van thuisblijvers begrijp ik die sneeuwobsessie niet. Vooruit één weekend dat alles verbleekt is iedereen gegund, maar zodra het smotsig of glad wordt, haak ik af. Hier vind je tips hoe te overwinteren.

Wintertenen
De robuuste hondenvoetzolen dempen tig keer beter dan de exclusiefste sportschoen, daarbij zijn ze warmte regulerend, zodat een hond zelden koude voeten krijgt. Deels zorgt het aanwezige vet hiervoor, anderzijds de ingebouwde centrale verwarming. Japanse onderzoekers ontdekten dat het bloed door een fijnmazig netwerk van aders in de poten direct verwarmd wordt. Door die natuurlijke bescherming zal een gezonde hond, zelfs bij een lang verblijf in de (droge) sneeuw, geen bevroren voeten krijgen.

Voetjes van de vloer bij gestrooide wegdekken. Draag je kleine hond naar de overkant van de weg, of wijk met je grote hond tijdelijk uit naar het bos. Loop je verplicht daar waar gestrooid wordt en is de hond niet te tillen, neem dan preventief een (met verzachtende lotion doordrenkt) washandje mee voor pijne pootjes. Harde sneeuw(korsten), scherpe strooisplit en zout kunnen de hoornhuid van de voetzolen beschadigen. Kloven zijn net zo pijnlijk als bij de mens. Door uitstekende haren tussen de voetzolen te kortwieken (tot het voetbed) krijgen vuil, grit, strooizout en ijs weinig kans om te hechten. Lange haren bovenop de voeten laat je wel zitten, die doen hun werk als isolatiemateriaal. Bescherm gevoelige voeten door ze met speciale voetbalsem in te wrijven of steek ze in hondenschoentjes. Niet zozeer tegen de kou als wel tegen ijsklonten die anders aan de haren vastvriezen.

Spoel na elke winterwandeling de poten en voeten met lauw water af. Het is in een wip gebeurd met een gieter of de plaw plunger (potenwasser). Voor honden die een hekel aan poten wassen hebben, leg je van te voren een vochtig badlaken op de tegelvloer bij de ingang klaar. Bij binnenkomst raakt de hond door er overheen te lopen daarin alvast een gedeelte kwijt. Strooizout dat de hond van zijn poten likt, kan orgaanschade, diarree en braken veroorzaken. Langdurig likken of bijten aan tintelende tenen of pitsende pootjes kan zere plekken tot gevolg hebben. Dep het onderstel (poten, voeten en vochtige oksels) daarom telkens goed droog met een vooral schone (eventueel op de verwarming voorverwarmde) handdoek. Controleer de voeten en verzorg ontdekte open wondjes met een daarvoor bestemde spray of zalf.

De pels
De meeste vachten bereiden zich in de herfst voor door dan een dichte wintervoering te kweken. Bij sommigen neemt slechts de groei van de dekharen toe. Een vervilte vacht kan niet goed groeien, waardoor deze niet meer tegen kou beschermt - flink uitborstelen en dood haar verwijderen, stimuleert nieuwe aanwas. Honden met een dikke, dubbele of lange vacht zijn beter uitgerust tegen de kou dan kortharigen (zonder ondervacht). Honden met een weelderige bontmantel willen juist nu graag naar buiten, terwijl menig mens daar de bibberitus krijgt.

Voor een fitte hond met een gezonde vacht moet kou geen probleem zijn. Door buiten in beweging te blijven, voorkom je onderkoeling. Daarom laat je na het spelen en rennen bij diepvriestemperaturen de hond na inspanning niet lang zitten of liggen op de koude grond. Gaat je hond het hele jaar door het open water in en heeft hij daar geen hinder van? Zorg dan wel dat hij na een dip warm wordt en blijft. Moeten jij en je hond nog een eindje met de auto voordat jullie op de eindbestemming zijn, maak hem dan handdoekdroog en geef hem een deken voor onder zijn kont of hang die over zijn schouders. Eenmaal thuis de niet door en door droge hond op de tocht laten liggen.
Natte weersomstandigheden zijn vaak problematischer dan zonnige vrieskoudagen omdat een vochtige vacht sneller warmte verliest in tegenstelling tot een droge vacht bij koude lucht. Bij honden met korte poten ligt bij een stapvoets uitje in de hoge sneeuw blaasontsteking op de loer. Koukleumen, patiënten, bejaarden of kale(nde) honden, buikschuivers en laag-bij-de-grond-hondjes mogen, als ze dat als prettig ervaren, van functionele kleding worden voorzien.


Winterkost
Als de kou nadert, krijgen veel honden als vanzelfsprekend meer trek. Om zich te verwarmen heeft het lichaam bij graden onder nul meer inname van calorieën nodig om de lichaamstemperatuur constant te houden. Net als het immuunsysteem dat schreeuwt om vitamientjes. Of een hond in de winter extra voeding nodig heeft, hangt af van de hoeveelheid beweging die hij krijgt, de tijd die de hond buiten (actief) doorbrengt, de vachtconditie en het isolerende lichaamsvet. Geef naar eigen inzicht wat meer of minder. Achter sneeuwballen aan, hopsen door hoge sneeuw, of je stabiel houden op een gladde ondergrond vragen meer energie. Honden die rozig de haardgloed koesteren en honden wier baas het bij graden onder nul of ander hondenweer laat afweten, vragen waarschijnlijk juist om minder voeding. Bewegen in de frisse lucht is een goede manier om winterspek te voorkomen en kwijt te raken.

Opwarmertjes
Met pikhouwelen worden autoruiten ijsvrij gebeiteld. Het vriest dat het kraakt. Een fonkelende ondergrond en een ijsblauwe lucht. Wandel bij extreme koude liever vaker en korter buiten, dan een of twee keer lang.

In het donkerste jaargetijde is de omschakeling van binnen naar buiten erg groot. Zeker voor een hond die zijn jas altijd aanheeft. Bereid hem thuis voor op de koude golf door hem een half uurtje voor de wandeling te acclimatiseren in een vertrek waar het frisser is. Bij thuiskomst geldt hetzelfde.

In (vers gevallen) sneeuw kun je zien of je hond sloft of kwiek loopt, aan de voetafdrukken kun je aflezen welke stappen je hond onderneemt, snappen waarom je hond op een bepaalde plek snuffelt, je ontdekt welke lantaarnpaal voor buurthonden het interessants is, je kunt met eigen ogen volgen welke dierensporen de hond op het spoor is, en je kunt er de kleur urine van je hond in controleren.

Voor dorstige honden die onderweg willen drinken, neem je een thermosfles met lauw water mee. Het helpt tegen overvloedig sneeuwhappen en drinken uit poelen waar eventueel vervuiling zoals pekel in terecht is gekomen.

Door het stoken van centrale verwarming wordt de lucht in huis droger, zo ook het velletje van mens en dier. De huid is je dankbaar als je voldoende water drinkt.

Slipgevaar. Stimuleer je hond niet om te rennen op een spekgladde ondergrond. Onverwachte slidings leiden te gemakkelijk tot halsbrekende toeren.

IJsbreker. Het kan vriezen, het kan dooien. Laat een hond nooit op het ijs. Hij kan immers niet bepalen of de dooi is ingetreden en er gevaarlijke wakken zijn.

Rol sneeuwballen over de grond en bij het betere gooi- en smijtwerk altijd van de hond af. Zo maakt hij geen riskante achterwaartse buitelingen.

Een van een besneeuwde helling af denderende hond kan een spectaculaire minilawine veroorzaken.

Last van koude handen? Een beproefd fotomodellenrecept is warmwaterkrullers in je jaszak die je handen heerlijk warm houden.

Zogeheten Gamaschen - een nylon hoes die tijdens sneeuwschoenwandelen (het bestaat het echt) om de onderbenen wordt gebonden - houden je broekspijpen schoon en droog.

Uitgelicht. Niet vergeten om bij mist en in het donker goed op te vallen.

Meer wintertips onder de zoektermen HARTJE WINTER & WINTERKLAAR

Model: Pop. Tekst: Cela den Biesen. www.kluifje.com

WINTERKLAAR

zachte katoenen wiegdekentjes voor baby en hond

De behoefte van hond en mens verschillen. Terwijl jij buiten loopt te klappertanden, is de hond in zijn element. De meeste honden ervaren de kou als aangenaam en zijn extra actief. Soms betekent het lichamelijk ongemak. Met een zorgvuldige voorbereiding en oplettendheid kom je moeiteloos de vorstperiode door. Lees er alles over in deze winterse special.

Wintertijd

De zomer vloeit over in donkere dagen
van aangenaam naar berekoud
van luchtige kledij naar donsjack
van blote benen naar wollen maillot
van flipflops naar stoere laarzen
van zonnebril naar oorwarmers
de hondenjas…
past zich feilloos aan elk weertype aan.

Ballast
Als hondeneigenaar ben je weersafhankelijk. Je moet er steevast een paar keer per dag uit. Wanneer heb je nou eigenlijk een paraplu, poncho, cap of muts en handschoenen nodig? Zelden. Heel vaak sleep je onnodig van alles en nog wat mee. Raadpleeg voordat je gaat wandelen een van de vele weersites op internet. Is je hond geen klokkijker en  heeft hij een hekel aan neerslag? Loop dan eerder dan gepland of stel de wandeling uit met behulp van de weersverwachting zodat jullie beiden droog blijven.

Voorzorgsmaatregelen
Nooit begrepen waarom je hond niet aan de lijn mag trekken? Hopelijk heb je het ‘m toch afgeleerd want tijdens winterse perioden heb je er extra profijt van. Bij gladheid is het niet alleen voor je eigen veiligheid, maar ook voor die van jouw hond belangrijk. Een uitglijder is zo gemaakt. Niets is zo lastig als een hond die niet kan lopen of een baas die aan huis gekluisterd is vanwege een gebroken pootje of verzwikte enkel.

Aanrader
Door de kou kan de huid extra ontvankelijk zijn voor irritaties. De huid gaat tintelen en ziet vuurrood. Dit geldt zeker voor laagpotige rassen waarvan de buik in aanraking komt met de koude sneeuw, en voor honden met een dunne vacht of snel geïrriteerde (allergische) huid. Maak geen al te lange wandelingen in de sneeuw indien de hondenhuid daar gevoelig voor is. Voorkom potentieel winterspek door tijdelijk minder voer te geven of laat de hond binnenshuis aanvullend bewegen: doe vaker een spelletje of laat de hond verstopte brokjes voer zoeken.

IJskoud
Is jouw hond er zo eentje die, weer of geen weer, het water induikt? Zorg er dan voor dat wanneer het vriest hij flink in beweging blijft om afkoeling te voorkomen. Droog de natte vacht, thuis of in de auto, direct goed af. Vooral de oksels, de ruimte tussen zijn tenen en de binnenkant van de ‘broek’ zijn kwetsbare plekken als ze te lang vochtig blijven.

Probeer te voorkomen dat de hond (overdadig) sneeuw hapt of sneeuwballen opeet waardoor zijn maag van streek raakt. Laat de hond niet drinken in (gedeeltelijk) ontdooide plassen waar gestrooid kan zijn. Het kan pekel en oliebevattende restanten bevatten. Door het drinken van (te) koud water kan de hond buikpijn krijgen.
Als u tijdens lange wintertochten sowieso een rugzak draagt, stop er dan gelijk een isolatieflesje met drinkwater voor uw hond in. Zo blijft het water op lauwe temperatuur en slobbert de hond hopelijk niet aan dooiwater en gesmolten sneeuw die ongezien schadelijke stoffen kunnen bevatten.

Wrijving
Fleece dekentjes of synthetische pluche mandjes kunnen statisch worden gedurende de vorstperiode. Voorkom dat de hond een onaangenaam stroomstootje krijgt door er een katoenen (bad)doek overheen te leggen of vervang ze tijdelijk door wollen of katoenen (baby)dekentjes. Ook na het aaien van de hond door een persoon die synthetische kleding draagt of na een borstelbeurt kan het ‘knetteren’.

Wintersport
Veel honden krijgen geen genoeg van de witte massa. Door de sneeuw stuiven of rollen in het bevroren gras of sneeuw kan geen kwaad. De hond schudt zich daarna uit en vaak gaat de vacht er zelfs mooi van glanzen.

Voor honden die normaal gesproken achter een door een werpstok gelanceerde tennisbal of frisbee aan hollen, zijn sneeuwballen nu tijdelijk ‘hot’. Laat de hond maximaal vijf keer op en neer rennen. Door de bevroren ondergrond worden de gewrichten extra belast waardoor eenvoudig (ernstige) blessures kunnen ontstaan – op een spekgladde onderlaag is onstuimig bewegen uiteraard taboe. Wees alert op door sneeuwbedekte konijnenholen of kuilen. Voorkom dat de hond slipt, uitglijdt of in een holte stapt.
Zeker voor honden met korte pootjes is het heel vermoeiend om in de (hoge) sneeuw te lopen of te springen. Houd hier rekening mee en kort de wandeling in.

Hond mee op ski- of langlaufvakantie? Schaf tegen gevoelige voetzooltjes (en wintertenen) passende hondenschoentjes aan en neem ruim van te voren de tijd om hem eraan te laten wennen. Voor koukleumen kun je een functioneel jasje inpakken. Vergeet niet om een EHBO trommeltje in je koffer te stoppen.

Het is heel verleidelijk om je hond mee te nemen als je gaat schaatsen of sleeën. Het is beter om je hond nooit aan te leren om zich op het ijs te begeven (zie preventie). Bindt een hond nooit (door middel van bevestiging aan zijn halsband) voor een slee. Naast de slee meelopen of langzaam op een slee voortgetrokken worden is een betere optie als je hond dit weet te waarderen.

Wild zoals hazen en konijnen, kunnen verzwakt zijn door gebrek aan voedsel. Ze zijn daardoor ook een makkelijke prooi voor jagende honden. Hongerige reeën en wilde zwijnen die normaliter dieper in het woud te vinden zijn, trekken dichter naar de bewoonde gebieden toe. Honden die niet onder appel staan, kun je daarom beter aanlijnen. Mocht de hond toch de benen nemen, dan is er tegenwoordig voldoende opsporingsapparatuur in de handel verkrijgbaar die werkt via een aan de halsband bevestigde zender die correspondeert met  je smartphone.
wax tegen ijsbonbons aan poten en vacht

Wintervoordeel
De voetafdrukken van jouw hond en die van vogels en andere (wilde) dieren zijn in de sneeuw goed zichtbaar en traceerbaar. Het is interessant om zulke sporen te volgen. Zo ontdek je dat er niet zomaar wat door je hond in de rondte gesnuffeld wordt!

In de maagdelijke sneeuwlaag kun je uitstekend de urine van je hond controleren. Een gezond plasje is helder geel van kleur. Is er sprake van donkere of ‘rode’ urine, of van bloeddruppeltjes, vang dan een kleine hoeveelheid urine op en neem dat mee naar de dierenarts. Hij controleert of er sprake is van bijvoorbeeld een blaasontsteking.

Tijdens koude wintermaanden kan de verwarming best een graadje lager als je jouw hond als een heerlijk ‘kacheltje’ of ‘voetenwarmer’ gebruikt. Ben jezelf een koulijder, zorg dan dat er een matig verwarmde ruimte is waar de hond kan acclimatiseren indien hij aangeeft het (te) warm te hebben.
Bedenk dat de overgang van enorme temperatuurverschillen nogal wat flexibiliteit vergt van onze viervoeters. De hond draagt permanent dezelfde ‘jas’ terwijl het binnen 23 graden en buiten onder nul is. Schakel daarom de centrale verwarming pas in als je terugkeert van de ochtendwandeling en zet de thermostaat overdag een uur voordat je de hond uitlaat lager. Zet hem pas bij thuiskomst weer op een hogere stand.

IJsvrij
Hondenvoetjes hebben in de winter veel te verduren. Met name als het kwik onder nul zakt kunnen ze extra bescherming nodig hebben omdat voetzolen bij extreme kou minder veerkrachtig zijn. De oplossing tegen ijsklonters aan of onder de voeten is de uitstekende haren tussen de voetzolen - en eventueel tussen de tenen -  kort(er) te knippen. Hierdoor reduceer je het ontstaan van sneeuwklontertjes tot bijna nihil. Smeer luchtig wat vaseline onder de voeten en tussen de tenen. De crème zorgt er tevens voor dat de huid of voetkussentjes minder gevoelig zullen zijn en droge barstjes of kloven gaan vertonen. Bij de dierenarts is speciale teer verkrijgbaar die de zooltjes verhard en ontstane wondjes dicht.
Pekel of roze strooizout is slecht en onaangenaam voor hondenvoeten. Probeer vers gepekelde wegen en trottoirs te vermijden. Rijd liever met je hond gedurende de korte vorstperiode naar bos of heide. Kleine hondjes kunnen worden opgetild bij het oversteken.
Neem voor onderweg preventief een washandje of een in kalmerende lotion gedrenkt doekje in een plastic zakje mee om pijnlijke pekelvoetjes schoon te deppen.
Hondenvoetjes kunnen thuis gaan tintelen. Door het branderige gevoel gaan honden likken waardoor de droge huid geïrriteerd wordt of kan gaan ontsteken. Spoel de pootjes daarom thuis altijd in een lauwwarm badje af om zout en straatvuil te verwijderen. Droog ze daarna goed af. Zo voorkom je tevens dat de hond het opgelikte zout binnenkrijgt. Vergeet niet om de gebruikte handdoek telkens te verwisselen! Inspecteer regelmatig de voetzolen, kijk goed tussen de kussentjes en tenen. Zo voorkom je erger.

Preventie
Een hond zomaar op het ijs laten lopen is gevaarlijk. Een spier verrekken is zo gebeurd. Bovendien is een hond onvoldoende in staat om te controleren of het ijs betrouwbaar genoeg is om zijn gewicht te dragen. Wees voorzichtig met verraderlijke met sneeuwbedekte meren, sloten en vijvers. Pas op bij inzettende dooi. Houd je hond aangelijnd indien hij niet afdoende naar commando’s luistert of volg tijdelijk een veiligere route.

Raakt jouw hond toch onverhoopt te water door een ongezien wak of zakt hij onder het ijs dan kan een ondoordachte reddingspoging fataal aflopen voor mens en dier. Roep onmiddellijk deskundige hulp in van de brandweer. Denk aan je eigen veiligheid!
Wil je toch zelf een reddingspoging ondernemen, bedenk dan dat tijd en kou en het gebrek aan de juiste hulpmiddelen, je gevaarlijkste vijand zijn. Onder de dikke ijslaag kun jij je niet oriënteren en door onmiddellijke onderkoeling heb je al snel geen kracht meer. De enige kans die je hebt is  als je een lange lijn of touw plus twee korte schroevendraaiers bij je hebt. Het touw bevestig je om je middel en wordt stevig vastgemaakt aan bijvoorbeeld een boom of vastgehouden door omstanders. Via het touw vind je de weg terug naar de oppervlakte. Om uit het water te komen en jezelf (en hopelijk je hond) op het droge te trekken, prik je met de beide schroevendraaiers in het ijs of in de bevroren grond. Voorkomen is alle gevallen beter dan risico lopen!

Schoonmaakbeurt
Door alle winterse perikelen kan de hondenvacht stug aanvullen. Een uitgebreid bad met een verzorgende hondenshampoo is alleen aan te raden als de hond vóór zijn volgende wandeling in de vrieskou weer absoluut opgedroogd is. Gedurende de kou kun je beter alleen de vuile onderkant en poten wassen. Op een warme lentedag kan de hond dan compleet in het sop voor een weldadige schoonmaakbeurt.


Nog meer wintertips? Vul de zoekterm Hartje Winter & IJspiste in

Tekst: Cela den Biesen - www.kluifje.com